31 total views, 1 views today

سندرم دیوژن یا گدامنشی

سندرم دیوژن، یا سندرم شلختگی (گدامنشی) یک اختلال شخصیتی است که موجب خود غفلتی مفرط، شلختگی خانگی، جامعه‌گریزی، بی‌تفاوتی، انباشتن ناخواسته زباله و حیوانات به همراه عدم شرمندگی می‌شود. مبتلایان به این سندرم همچنین ممکن است علائم روان‌گسیختگی کاتاتونی را از خود بروز بدهند این سندرم اولین بار در سال 1966 میلادی شناخته و به وسیله کلارک ان منکیکار به نام سندرم دیوژن برگزیده شد. نام این سندرم، از نام دیوژن سینوپی، فیلسوف یونان باستان، کلبی (طرفدار مکتب کلبیون) و ساده‌ زیست که گفته شده در آتن و در یک کوزه بزرگ (و به روایتی بشکه) زندگی می‌کرد، برگرفته شده‌است البته می‌گویند که دیوژن هر روز در جستجوی انسان واقعی به بازار می‌رفته است؛ بنابراین به نظر می‌رسد عنوانی که برای این سندرم انتخاب شده‌است، عنوان درستی نباشد.

سندرم دیوژن نوعی اختلال رفتاری است که فهم اندکی در موردش وجود دارد و معمولاً با اختلالات دیگری نظیر زوال عقل همراهی می‌شود افراد دچار این سندرم اغلب نسبت به وضعیت خود شدیداً بی‌اعتناء بوده، از اجتماع کناره‌گیری می‌کنند، شدیداً دچار عقدة احتکار اشیاء و چیزها هستند و ممکن است زندگی خود را در شرایط غیر بهداشتی بگذرانند فرد دچار سندرم دیوژن ممکن است دچار یک اختلال پوستی به نام درماتیت پاسیواتا شود که در آن یک پوستة سخت و سفت روی پوست ظاهر می‌شود. این وضعیت عموماً ناشی از عدم وجود شستشوی منظم است سندرم گدامنشی معمولاً به اختلالات دیگر مرتبط است و به طور کامل شناخته شده نیست، این اختلال در دستنامة تشخیصی و آماری اختلالات ذهنی چاپ پنجم به عنوان یک بیماری روان‌پزشکی فهرست نشده است.

سندرم دیوژن معمولاً به مثابة نوعی اختلال رفتاری در سالخوردگان دیده می‌شود، اما این اختلال می‌تواند هر مرد یا زنی در هر سن و هر طبقة اجتماعی را مبتلاء کند در هر حال، سندرم دیوژن اغلب در میان مردم دارای هوش بالاتر از سطح متوسط، که بالای 65 سال سن دارند و تنها زندگی می‌کنند عمومیت دارد تقریباً 0.05 درصد آمریکایی‌های 60 ساله و مسن‌تر ممکن است دچار سندرم دیوژن باشند. این سندرم نادر تلقی می‌شود، اما در مورد میزان شیوع آن نوعی فقدان تحقیقات وجود دارد سندرم دیوژن دو شکل دارد: اولیه و ثانویه.

در موارد اولیه، محرک سندرم دیگر اختلالات پزشکی نیست که فرد در حال حاضر مبتلاء به آنها باشد. در موارد ثانویه، سندرم مزبور نتیجة دیگر اختلالات سلامت روانی است سندرم دیوژن همچنین به نام سندرم پیری یا سندرم فروپاشی شدید اجتماعی، سندرم بی‌اعتنایی نسبت به خود، سندرم کثافت‌کاری پیری و سندرم خانة کثیف شناخته می‌شود.

پژوهش‌های این مورد هنوز با تمرکز بر بهبود درک از سندرم دیوژن در دست انجام است بیشتر آنچه در مورد این اختلال می‌دانیم بر اساس مطالعات روان‌شناسی موردی متکی است. برخی منابع تخمین می‌زنند که حداقل نیمی از موارد در بیمارانی بدون سابقة قبلی اختلالات روانی بروز می‌کنند وقتی سندرم دیوژن با دیگر اختلالات پزشکی همراه نباشد، ممکن است بر اثر یک حادثة آسیب‌زننده یا واقعة استرس‌ زا نظیر مرگ یک فرد محبوب بیمار رخ دهد در چنین زمان‌هایی فعالیت‌های روزانه نظیر مراقبت از خود به اختلال یا چشم‌پوشی متمایل می‌شوند فقدان مراقبت از خود، جداافتادگی شدید اجتماعی، و فقدان تمایل، سندرم دیوژن را از سیلوگومانیا متمایز می‌کند از آنجا که تحقیقات مشخص اندکی در این مورد وجود دارد، عوارض بهداشتی، اجتماعی و روانی مرتبط به سندرم دیوژن بسیار کم درک شده است در هرحال گمان بر آن است که سندرم مزبور احتمال مرگ را در میان مبتلایان افزایش می‌دهد.

هیچ تشخیص رسمی یا برنامة درمانی برای سندرم دیوژن وجود ندارد برخی از مطالعات گردآوری تاریخچه کامل پزشکی و روا‌‌نشناسی و انجام معاینة فیزیکی، غربالگری خون، و تست‌های عملکرد دستگاه‌های بدن را برای ایجاد پایه‌ای برای سلامت فرد پیشنهاد می‌کنند برخی پزشکان همچنین تست‌های تصویربرداری پزشکی را برای از تشخیص خارج کردن دیگر اختلالاتی که می‌توانند سبب علایم مشابه شوند انجام می‌دهند. دیگر دکترها ارزیابی‌های شخصیتی را که ممکن است نوری بر ریشه‌های مسبب سندرم بیفکنند انجام می‌دهند در حال حاضر، هیچ دارو یا گزینة درمانی شناخته یا توصیه شدة خاصی برای مدیریت سندرم گداصفتی وجود ندارد داروهای طراحی یا تجویز شده برای دیگر اختلالات پزشکی ممکن است علایمی نظیر پارانویا یا مانیا را در فرد دچار سندرم دیوژن کاهش دهد عوامل روان‌شناختی نیز ممکن است مورد لحاظ قرار گیرد، چرا که آنها اغلب به توسعه یا ادامة سندرم منجر می‌شوند.

درمان‌های روان‌پزشکی تهاجمی یا مشاوره نیز در برخی مواقع ضروری است این درمان‌ها در کنار دیگر سیستم‌های حمایتی طراحی شده برای درمان علل زیربنایی سندرم بهترین کارکرد را دارند. برای مثال، سرویس‌های نظافت و مراقبت فردی می‌توانند از شدت علایم سندرم کم کنند از آنجا که افراد مبتلاء به سندرم دیوژن معمولاً از تنظیمات پزشکی واهمه دارند، درمان اغلب توسط کارکنان بخش مراقبت‌های اجتماعی یا مراقبان خانگی انجام می‌شود. محدودیت‌های اخلاقی و قانونی می‌توانند درمان را بغرنج کنند زیرا بیماران ممکن است بر رد و دفع مداخلات پزشکی اصرار داشته باشند از آنجا که دیدگاه‌ها در مورد بهداشت فردی و ایمنی در بین مردم و فرهنگ‌های مختلف متفاوت است، ارزیابی و درمان بسیاری از علایم سندرم دیوژن می‌تواند دشوار باشد به موارد سندرم دیوژن باید با حساسیت زیاد مواجه شد. اگر بیمار در نتیجة مداخله احساس مورد هجوم قرار گرفتن، داوری یا عدم امنیت کند احتمال بیشتری دارد که کمک‌های بیشتر را رد کرده و به رفتارهای پیشین خود برگردد.

کمک به افراد دچار سندرم دیوژن ممکن است چالش‌برانگیز باشد اغلب افراد دچار این سندرم کمک افراد خانواده و دوستان نزدیک را نیز رد می‌کنند تمایل به جدایی و اضطراب اجتماعی به این معنی است که بسیاری از موارد سندرم دیوژن زمان زیادی برای شناسایی و درمان طلب می‌کنند افراد دارای فعال و انفعالات فوری یا حاد اغلب اوقات نخستین مواردی هستند که باید مورد را مد نظر قرار دهند این شامل همسایگان، اعضاء نزدیک خانواده و کارکنان بخش مراقبت‌ های بهداشتی است.

 

ایجاد مقاله

با ورود به بخش ایجاد مقاله قادر به ثبت و انتشار مطالب ترسناک خود خواهید بود (ضوابط سایت کاربر محور)

در صورتی که این مقاله را مخالف با قوانین جمهوری اسلامی می دانید به ما گزارش دهید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.