120 total views, 1 views today

بزرگترین ستاره جهان

خورشید یگانه ستاره ی منظومه ماست، زندگی بدون خورشید غیرممکن است و این ستاره بخشنده ی بزرگی برای ماست، اندازه خورشید در برابر زمین ما بسیار بسیار بزرگ است، تنها با دیدن تصویری از مقایسه ی خورشید و زمین میتوانیم به کوچکی و حقارت خودپی ببریم، اما ستارگانی در این عالم وجود دارند که خورشید در برابر انها یک لکه ی زرد است درک چنین عظمتی برای ذهن بسیار سخت است درک اینکه در برابر ان ستارگان زمین چگونه خواهد بود اگر به آسمان شب نگاهی‌ بیندازیم، آن‌ را پر از ستاره می بینیم، اما تنها کسر بسیار کوچکی از ستارگان، با چشم غیر مسلح قابل دیدن هستند تعداد ستاره‌های موجود در 10 هزار میلیارد کهکشان جهان قابل مشاهده برای ما، 100 میلیارد تخمین زده می شود این بدین معناست که تقریبا حدود 10 به توان 24 ستاره فقط در محدوده ی دید ما وجود دارد.

ستاره ها، این نیروگاه‌های تماشایی، محدوده ی وسیعی از رنگ‌ها و اندازه‌ها را شامل می شوند. بسیاری خورشید ما را ناچیز و کوچک می دانند، اما سوال اینجاست که غول پیکرترین ستاره کدام است؟ برای تعیین این ستاره ابتدا باید تعریف دقیقی‌ از غول پیکر ارائه دهیم. منظور از غول‌‌پیکر چیست؟ منظور ستاره‌ای است که بزرگ‌ترین شعاع را داراست یا بیشترین جرم را؟ در حال حاضر، ستاره‌ای که بزرگ‌ترین شعاع را داراست، UY Scuti نام دارد، ستاره ی ابرغولی که در صورت فلکی سپر قرار دارد. این ستاره در فاصله ی 9500 سال نوری از زمین واقع شده و از عناصری مانند هیدروژن، هلیوم و سایر عناصر شیمیایی سنگین شبیه به آنچه در خورشید یافت می شود، تشکیل شده است. این ستاره همچنین شعاعی 1708 برابر بزرگتر از خورشید دارد.

در نتیجه این ستاره شعاعی در حدود 1.2 میلیارد کیلومتر و محیطی‌ برابر 7.5 میلیارد کیلومتر دارد برای درک بهتر بزرگی‌ این ستاره، این طور می‌توان گفت که دور زدن کل این ستاره با هواپیما‌های معمولی‌ موجود، 950 سال زمان می برد حتی نور با وجود سرعت بالایی‌ که دارد برای طی‌ کردن این مسیر به 6 ساعت و 55 دقیقه زمان احتیاج خواهد داشت اگر این ستاره جایگزین خورشید می‌‌شد، جایی‌ بین مدار‌های سیاره های مشتری و زحل قرار گرفته و لازم به گفتن نیست که زمین به طور کلی‌ بلعیده می‌‌شد با توجه به اندازه ی عظیم این ستاره احتمالا جرمی 20 تا 40 برابر خورشید را دارد و احتمالاً چگالی برابر kg/m³ 7×10⁻⁶ را داراست به عبارت دیگر، چگالی این ستاره بیش از یک میلیارد بار کمتر از چگالی آب است در حقیقت، اگر می‌توانستیم این ستاره را در بزرگترین حمام آب جهان قرار دهیم، از نظر تئوری، این ستاره روی آب شناور می‌‌شد. حتی اگر می‌توانستیم پارکی‌ به اندازه ی کافی‌ بزرگ پیدا کنیم، با توجه به این که چگالی این ستاره یک میلیون بار کمتر از چگالی اتمسفر متوسط زمین در دمای‌ اتاق است، این ستاره تا ارتفاع کمی‌ از سطح زمین مانند بالون به پرواز در می‌‌آمد.

اگر تصور این حقایق، مغز شما را به مرحله ی انفجار رسانده است، بهتر است بدانید که این تازه اول راه است ستاره ی مورد بحث ما عظیم و وسیع است اما سنگین وزن نیست پادشاه سنگین وزن‌ها ستاره ایست به نام R136a1 که در ابر ماژلانی بزرگ، در فاصله‌ای حدود 165 هزار سال نوری از ما واقع شده است ستاره R136a1، کره‌ای از هیدروژن، هلیوم و عناصر سنگین ، تقریبا به اندازه ی نیمی از آنچه در خورشید وجود دارد، است با اینکه شعاعی تنها 35 برابر شعاع خورشید را داراست، اما جرمش 265 برابر بیشتر از خورشید است قابل ذکر است که این ستاره در طول 1.5 میلیون سال از عمرش، 55 درصد از جرمش را از دست داده است. این ستاره که جز ستارگان ولف رایه به شمار می آید بسیار ناپایدار است، و به صورت یک کره ی آبی‌ رنگ که مرز مشخصی‌ به دلیل وجود بادهای عظیم و نیرومند ستاره‌ای در سطحش ندارد، دیده میشود این بادهای ستاره‌ای سرعتی برابر 2600 کیلومتر بر ثانیه 65 برابر بیشتر از سرعت کاوشگر جونو یعنی‌ سریعترین شئی که انسان ساخته است دارند.

در نتیجه این ستاره در هر ثانیه جرمی معادل 3٫21×10¹⁸ کیلوگرم را از دست می‌‌دهد، این مقدار در مدت 22 روز برابر جرم زمین است مانند یک شهاب سنگ درخشان میدرخشد و به سرعت می‌‌میرد ستاره ی R136a19 میلیون برابر بیشتر از خورشید انرژی آزاد می‌کند و اگر در جایگاه خورشید قرار بگیرد، 94000 برابر درخشان تر از آن به نظر می‌‌رسد. در حقیقت، این ستاره درخشان‌ترین ستاره ایست که تا به امروز کشف شده است.

این ستاره دمایی‌ بالاتر از 53000 درجه ی کلوین دارد و تنها برای مدت 2 میلیون سال زنده خواهد ماند مرگ این ستاره نمونه‌ای تماشایی از مرگ یک ابرنواختر عظیم خواهد بود به گونه‌ای که هیچ سیاهچاله‌ای باقی‌ نخواهد گذاشت. اگر چه خورشید ما در مقایسه با این ستارگان غول پیکر بسیار ناچیز و کوچک به نظر می‌‌رسد، اما خورشید هم هرچه سنش بالاتر می‌‌رود، بزرگتر می شود به طوری که در حدود 7 و نیم میلیارد سال دیگر، به بزرگترین اندازه ی ممکن خواهد رسید در نتیجه ی این افزایش سایز، مدار چرخش کنونی زمین به دور خورشید به صورت مارپیچی قرار خواهد گرفت. با وجود این، همه ی این ستاره‌ها تنها قسمت‌های بسیار کوچکی از کهکشان‌های بزرگ تر هستند. همان کهکشان‌های بزرگ، خودشان جز کوچکی از یک کیهان بسیار پهناور می‌‌باشند. و اما زمین؟ بهتر است راجع به آن‌ صحبت نکنیم.

 

ایجاد مقاله

با ورود به بخش ایجاد مقاله قادر به ثبت و انتشار مطالب ترسناک خود خواهید بود (ضوابط سایت کاربر محور)

در صورتی که این مقاله را مخالف با قوانین جمهوری اسلامی می دانید به ما گزارش دهید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.