180 total views, 1 views today

اسرار پروژه کتاب آبی

پروژه کتاب آبی یکی از مجموعه پژوهش‌های سیستماتیک روی اشیای ناشناس پرنده بود، که توسط نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا انجام شد. این پروژه که از سال 1952 میلادی آغاز شد، دومین تجدید حیات از مطالعات اینچنینی بود. پروژه‌های نشان و کینه دو پروژهٔ پیشین از این دست بودند. در دسامبر 1969، دستور پایان پژوهش داده شد و تمامی فعالیت‌های تحت نظر این پروژه در ژانویهٔ 1970 متوقف گشت پروژهٔ کتاب آبی دو هدف پیش رو داشت: یافتن پاسخ برای این سؤال که آیا اشیای ناشناس پرنده (یوفوها) تهدیدی برای امنیت ملی هستند؟ و دوم، تحلیل علمی تمامی دادگان مربوط به یوفوها. در طی فعالیت‌های این پروژه، هزاران گزارش از یوفوها جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل شد. همچون نتایج عملکرد پروژهٔ کاندن، که در گزارش کاندن ارائه شد، پروژه کتاب آبی نیز به این نتیجه رسید که هیچ چیز غیرعادی در مورد یوفوها وجود ندارد و در دسامبر سال 1969، دستور تعطیلی پروژه داده شد و نیروی هوایی تا ارائه خلاصهٔ پس از تحقیقات خود، به کار ادامه داد.

بین سال‌های 1952 تا 1969 نیروی هوایی ارتش آمریکا به منظور بررسی تهدید یوفوها یا همان اشیا ناشناس پرنده برای امنیت ملی کشور، تحقیقاتی به نام پروژه کتاب آبی را انجام داد و در طول آن سال‌ها مدارک، عکس‌ها، نامه‌ها و اسناد گوناگونی در مورد یوفوها جمع‌آوری شد بخشی از این مدارک که تا مدتی در طبقه‌بندی محرمانه قرار داشتند،‌ پس از اتمام تحقیقات توسط یکی از افسران فعال در پروژه کتاب آبی حفظ و نگه‌داری شده بودند و برای مدت‌ها، اثری از آن‌ها نبود و به نظر می‌رسید که گم شده‌اند. با این حال، اخیرا دو محقق به نام‌های راب مرسر و جان گرینوالد به صورت اتفاقی این اسناد پروژه کتاب آبی را پیدا کرده و برای راحت‌تر کردن انتشار اطلاعات، مدارک را به صورت دیجیتالی در فضای آنلاین منتشر کردند.

اسناد پروژه کتاب آبی در مورد یوفوها و موجودات فضایی، ‌در اختیار عموم قرار گرفت این مدارک در جریان یک حراجی خانگی متعلق به یکی از ساکنان شهر فیربورن ایالات اوهایو آمریکا موردتوجه مرسر و گرنوالد قرار گرفت و از آنجایی که مرکز اصلی هدایت پروژه کتاب آبی هم در یکی از پایگاه‌های هوایی این شهر قرار داشت، محققان اطمینان بیشتری پیدا کردند که فایل‌ها واقعی بوده و مربوط به دوران تحقیقات ارتش آمریکا در مورد یوفوها می‌شوند در جریان تحقیقات بیشتر برای اثبات صحت مدارک پیداشده، مرسر هویت افسری به نام کارمون مارانو را کشف کرد که در پروژه کتاب آبی فعالیت داشت و کسی بود که تصمیم گرفت به جای از بین بردن تعدادی از اسناد و فایل‌های مهم تحقیقات، آن‌ها را نگه دارد.

همانطور که اشاره شد، نیروی هوایی ارتش آمریکا پس از حادثه معروف رازول، پروژه‌هایی مانند تحقیقات کتاب آبی را به راه انداخت تا محققان با جمع‌آوری اطلاعات و گزارش‌های مختلف از برخورد با اشیا ناشناس پرنده، تهدید یوفوها برای امنیت آمریکا را ارزیابی کنند بر اساس ادعاهای مردم محلی، حادثه رازول که در سال 1947 اتفاق افتاد مربوط به سقوط یک بشقاب‌پرنده در منطقه رازول ایالت نیومکزیکو آمریکا بود که پس از آن،‌ تحقیقات گسترده‌ای در مورد یوفوها در ایالات متحده و کشورهای دیگر آغاز شد.

اینطور که به نظر می‌رسد، در سال 1951 نارضایتی‌های زیادی در ارتش آمریکا، در مورد تحقیقات مربوط به یوفوها وجود داشت به همین دلیل، مقامات پروژه کتاب آبی را با تیمی متفاوت و در ادامه تحقیقات ناموفق قبلی شروع کردند. تا پایان این پروژه در سال 1969 هم 12,618 گزارش از برخورد با اشیا ناشناس پرنده جمع‌آوری شد که کارشناسان اکثر آن‌ها را حاصل پدیده‌های طبیعی و یا پرواز هواپیماهای مختلف تجاری و نظامی اعلام کردند افسران مسئول پروژه در پایان تحقیقات خود اعلام کردند که از این چند هزار گزارش، تعداد کمی جعلی بودند و در کمال تعجب، 701 پرونده که معادل 6 درصد کل گزارش‌های بود، به عنوان مواد غیرقابل‌توجیه مشاهده اشیا ناشناس پرنده در نظر گرفته شدند.

تمامی این گزارش‌های کلی در زمان خود آرشیو شدند و بعد از حذف نام و مشخصات افراد مصاحبه شده و مسئولان،‌ بر اساس قوانین ایالات متحده برای آزادی اطلاعات هم‌اکنون در دسترس عموم قرار دارند نتایج نهایی تحقیقات، مصاحبه‌ها و بررسی‌های انجام‌شده، با در نظر گرفتن بخشی از اسناد پروژه کتاب آبی که اخیرا کشف شده‌اند را می‌توان در موارد زیر خلاصه کرد:

هیچ کدام از موارد مشاهده یوفو بررسی‌شده توسط نیروی هوایی، تهدیدی برای امنیت ملی کشور به حساب نمی‌آمدند.
افسران نیروی هوایی هیچ مدرکی را کشف نکردند که نشان دهد 701 پرونده مجهول آرشیوشده در میان گزارش‌ها، نشان‌دهنده وجود اشیا و یا تکنولوژی‌هایی هستند که از سطح علمی دوران پیشرفته‌ترند هیچ مدرکی از ارتباط مواردی از برخورد با یوفوها که به عنوان شناخته‌نشده ثبت ‌شده‌اند، با موجودات فرازمینی، کشف نشده است.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.